ای که حاجت زحسین می طلبی دقت کن پرچم شاه به سوی حرم عباس است
وعدهاى دادهاى و راهى دريا شدهاى خوش به حال لب اصغر كه تو سقا شدهاى
آب از هيبت عباسى تو مىلرزد بى عصا آمدهاى حضرت موسى شدهاى
بى سجود آمدهاى يا كه عمودت زدهاند يا خجالت زدهاى و كه چه زيبا شدهاى
يا اخا گفتى و ناگه كمرم درد گرفت كمر خم شده را غرق تماشا شدهاى
منم و داغ تو و اين كمر بشكسته توئى و ضربهاى و فرق ز هم وا شدهاى
سعى بسيار مكن تا كه ز جا برخيزى كمى هم فكر خودت باش ببين تا شدهاى
ماندهام با تن پاشيدهات آخر چه كنم؟ اى علمدار حرم مثل معما شدهاى
مادرت آمده يا مادر من آمده است با چنين حال به پاى چه كسى پا شدهاى
تو و آن قد رشيدى كه پر از طوبى بود در شگفتم كه در اين قبر چرا جا شدهاى
هرچه داریم همه از کرم عباس است خلقت جنت حق لطف کم عباس است
نور بر شمس وقمر ماه بنی هاشم داد عرش یک ذره زخاک قدم عباس است
شیعه از کینه دشمن نهراسد هرگز دین ما تحت لوای علم عباس است
نه فقط خلق زمین عبدو غلامش باشند به خدا خیل ملائک خدم عباس است
در صف حشر علمدار شفاعت زهراست علم فاطمه دست قلم عباس است
نام معشوق مبر نزد من از عشق بگو عشق دیریست که در پیچ و خم عباس است
باب حاجات بود نام نکویش اما منطبق باب حسین بارقم عباس است
ای که حاجت زحسین می طلبی دقت کن پرچم شاه به سوی حرم عباس است
کاشف الکرب که دل ازهمه عالم ببرد لب خشکیده شش ماه غم عباس است
بر روی قوس فلک،جلوه خون گاه غروب زخم شمشیر به ابروی خم عباس است
خلق در آرزوی کرببلایند ولی چشم امّید همه بر قلم عباس است
تا وعده گاه یاران راهی دگر نمانده